Ideolog polskiego nacjonalizmu Roman Dmowski (1864-1939) o politycznej perspektywe niepodległej Ukrainy | Zarenreich

Ideolog polskiego nacjonalizmu Roman Dmowski (1864-1939) o politycznej perspektywe niepodległej Ukrainy

Polski, В мире, История, Политика / 20 июля 2015 г.
Роман Дмовский (Roman Dmowski)

Ojciec-założyciel polskiego nacjonalizmu, jak jego nazywają współcześni naśladowcy w Polsce, członek Drugiej i Trzeciej Dumy państwowej Rosyjskiego imperium (1907-1909), minister spraw zagranicznych i członek prawodawczego sejmu niezależnej Polski Roman Dmowski zostaje mało znanym nie tylko w Rosji, ale także na swojej ojczyźnie. Dlatego badanie niektórych aspektów jego historiozoficznych poglądów będą pomocne w celu zrozumienia obecnego konfliktu rosyjsko-ukraińskiego i przyszłości stosunków ukraińsko-polskich.

Roman Dmowski urodził się w rodzinie robotniczej, już od 17 lat uczestniczył w tajnych stowarzyszeniach polskich nacjonalistów, przewodnimi ideami których był sprzeciw polityce rusyfikacji administracji rosyjskiej, zjednoczenie Polaków, podzielonych między trzech państw i uzyskanie autonomii Królestwa Polskiego w ramach Imperium Rosyjskiego.

Dmowski odróżniał się od większości polskich nacjonalistów tym, że potępiał rewolucyjny socjalistyczny ruch. W latach 1904-1905 Roman Dmowski przyzywał do stłumienia rewolucji w Rosji, widząc w niej szkodę nie tylko rosyjskim, ale także polskim interesom narodowym. Stanął na czele Polskiego Komitetu Narodowego, utworzonego 25 listopada 1914 roku w Sankt Petersburgu, później — Komitetu jednoimiennego (1917) w Paryżu. W 1919 roku, Roman Dmowski był delegatem niepodległej Polski na paryskiej konferencji pokojowej. W 1920-1930 był liderem nacjonalistycznego opozycyjnego ruchu w Polsce.

Dzisiejsi patrioci radzieccy, którzy wspierają działania agresywnej polityki zagranicznej pułkownika KGB Putina w Europie Wschodniej, okresowo ustalają nakład oddzielnych cytatów Dmowskiego, którzy będąc wyrwanymi z kontekstu, są traktowane dokładnie odwrotnie. Ale jeśli dowiedzieć się więcej z z oryginałami jego pracy, można znaleźć dużo ciekawych filozoficznych myśli o Ukrainie, o których rosyjski szowinisty milczą. W jednej ze swoich publikacji «Kwestia ukraińska», napisanej w 1930 roku, ideolog polskiego nacjonalizmu myśli o perspektywę przywrócenia niepodległości Ukrainy, wyróżniając, że Ukraińców wyróżnia od Rosjan większą miarą nie język, a charakter i ideały narodowe:

кавычки3Ludność małoruska różni się od wielkoruskiej nie tylko mową. Już sam fakt, że ostatnia kolonizowała obszary leśne i mieszała się ze szczepami fińskimi, gdy pierwsza szerzyła się na stepie, wchłaniając w siebie jego wędrownych mieszkańców, musiał wytworzyć dużą różnicę. Jeszcze większa wynikła z różnicy w losach dziejowych. Gdy tamta, pozostając długo w sferze panowania mongolskiego, urabiała się pod jego wpływami, ta uległa silniejszym lub słabszym wpływom zachodnim, polskim, a nawet w znacznej swej części przez unię kościelną wciągnięta została w sferę wpływu Kościoła Rzymskiego. Można nawet powiedzieć, że różnice charakteru, psychologii są większe, niż różnice mowy.

Warte uwagi także refleksje Dmowskiego o o tym, że właśnie Ukraina lewobrzeżna była w rasowym stosunku najbardziej stylowa i duchowna część ludności Małoruskiej:

кавычки3Dawne województwa czernihowskie i połtawskie to była najbardziej stylowa Ukraina, najpiękniejsza rasowo i najbujniejsza duchowo. Ta ziemia wydała w pierwszej połowie XIX stulecia wielkiego pisarza Hohola (Gogola), który, choć pisał po rosyjsku, wyrażał w swej twórczości ducha Ukrainy. Ona też pozostała ogniskiem ruchu ukraińskiego w państwie rosyjskim.

To stwierdzenie jest oczywiście sprzeczne mitu imperialistów postsowieckich, że idea ukraińska przyszła na wschód Małorosji z Galicji, i że Ukraina wschodnia zawsze była lojalna rosyjskiemu państwu i radzieckiemu reżymowi.

Mówiąc o Rosji Radzieckiej, Dmowski z matematyczną precyzją przewidział przyszłość Rosji w przypadku wyjścia Ukrainy z ZSRR:

кавычки3Natomiast Rosja bez Ukrainy, pozbawiona jej zboża, jej węgla i żelaza pozostałaby państwem wielkim terytorialnie, ale niesłychanie słabym gospodarczo, nie mającym żadnych widoków na gospodarczą samodzielność…

W tym samym czasie, Roman Dmowski mówi również o możliwych problemach niepodległej Ukrainy na pierwszych etapach jej istnienia, ze względu na brak pozytywnych doświadczeń dla udanego życia publicznego, formowania silnego i autorytatywnego rządu oraz rozwiązywania problemów polityki zagranicznej.

Ze względu na dzisiejsze realia Ukrainy, która przez krew przechodzi drogę prawdziwego kształtowania się jako państwo niezależne, słowa Dmowskiego można uważać proroczymi.

Oczywiście, Roman Dmowski był wypełniony miłością do Polski, do czego przyzywał iinnych Polaków, lecz przy czym, on oddawał daninę szacunku ukraińskiemu narodowi, rozumiał trudność jego istnienia w składzie cudzych imperiów i był pewny w jego historycznym prawie do stworzenia własnej państwowości.

Original: Идеолог польского национализма Роман Дмовский (1864-1939) о политических перспективах независимой Украины

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Можно использовать следующие HTML-теги и атрибуты: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>